تبلیغاتتبلیغاتتبلیغات

تصور کنید که کودک پنج ساله شما تصویر یک پل هوایی را نقاشی کرده است. هنگامی که آن را به شما نشان می دهد، ممکن است به او بگویید: ((عالی شده عزیزم. تو یک هنرمند بی نظیری)).

یا فرزند نه ساله شما بازخورد بسیار خوبی از پرسش کلاسی توسط معلم گرفته و زمانی که شما را از این اتفاق آگاه می کند، بسیار احتمال دارد که به او بگویید : ((تو خیلی باهوشی. بهت افتخار می کنم)).

این دو مورد، نمونه هایی از پاسخ طبیعی پدر یا مادر به فرزندان خود در موقعیت هایی هستند که عمل شایسته و قابل تحسینی از آن ها سر زده.

هنگامی که شما احساس رضایت و غرور را به خاطر رفتار و عملکرد فرزندتان در چهره او مشاهده می کنید، به احتمال بسیار زیاد، خودتان نیز به عنوان والد، احساس افتخار خواهید کرد.

اکثر والدین دوست دارند تا چنین رفتارهایی را در کودکان خود تقویت کنند و از طریق ایجاد انگیزه و تشویق، موقعیت هیجانی لازم را برای تلاش های بعدی آن ها ایجاد کرده و قدرت مقاومتشان را در برابر سختی ها و مشکلات بالا ببرند.

شکی در این نیست که بیشتر ما در جواب رفتارهای ارزشمندی که اقدام به انجام آن ها می کنیم، مایل به دریافت تحسین، تشویق و بازخورد های مثبت از جانب دیگران هستیم. به همین شکل، کودکان نیز در مقابل به دست آوردن موفقیت های شخصی و اجتماعی خود دوست دارند تا احساسات مثبت و خوشایندی را تجربه کنند.

کودکان به هر شکل به دنبال کسب توجه اطرافیان به ویژه والدین خود می باشند و این پدر و مادر هستند که با توجه به نقش ارزشمند و مهمی که در روند تربیت کودکان خود دارند، می توانند نحوه بر آورده کردن نیاز به توجه را در کودکان خود مدیریت کرده و به این ترتیب، با انتخاب آگاهانه، به جنبه های مثبت شیوه فرزند پروری خود بیفزایند.

زمانی که پدر ومادر تلاش می کنند در عکس العمل نسبت به رفتارهای قابل تحسین فرزندشان، احساسات مثبت خود را به او هدیه کنند. روز به روز پایه های عزت نفس را که اساس شکل گیری شخصیت سالم در کودک است، تقویت خواهند کرد.

اگر شخصیت انسان را به ساختمانی پیچیده با جزئیات فراوان تشبیه کنیم، شالوده آن عزت نفس خواهد بود که بدون آن، ثبات و تداوم وجود بخش های مختلف ساختمان شخصیت انسان، امکان پذیر نخواهد بود.

عزت نفس در کودک

ضعف عزت نفس، اساس شخصیت را سست و انسان را درگیر اختلالات بی شمار روان شناختی خواهد کرد و این قاعده، روندی است که از ابتدای دوران کودکی آغاز می شود.

شخصیت کودکی با عزت نفس ضعیف که خودش را بی قید وشرط نپذیرفته و برای خودش احترام و ارزش حقیقی قائل نیست،  آمادگی ابتلا به هر گونه اختلالی را در افکار، احساسات و رفتار خود خواهد داشت.

از این رو پدر و مادر و نیز تمام کسانی که که به نحوی فردی مهم و اثر گذار در زندگی کودک به شمار می روند، مسئولیت مهم شکل دادن به عزت نفس او را بر عهده دارند و از آن چه گفته شد، می توان این نکته ارزشمند را به تکرار بیان کرد که تحسین آگاهانه، یکی از ارکان مهم در شکل گیری عزت نفس در کودکان خواهد بود.

کودکی که به شکل صحیح در معرض مستمر تحسین قرار بگیرد، به صورت نا خودآگاه این باور در ذهن او شکل خواهد گرفت که خوب و دوست داشتنی است و این باور، پایه های تمایل او به دوست داشتن خویشتن و احترام به خود را شکل می دهد.

بی شک، تثبیت پایه های عزت نفس مهم ترین نتیجه تحسین به موقع، به اندازه و صحیح کودکان خواهد بود اما علاوه بر آن، سبک فرزند پروری مبتنی بر شیوه های علمی تشویق و تحسین، اعتماد به نفس او را در باور به توانمندی هایی که دارد افزایش خواهد داد، استعداد های بی شماری را در وجود او شکوفا کرده و او را در مسیر رشد، موفقیت و تعالی انسانی قرار خواهد داد.

البته توجه به این نکته بسیار ضروری است که تحسین کودکان زمانی ثمرات مثبت به دنبال خواهد داشت که آگاهانه و به شکلی صحیح انجام شده باشد زیرا تحسین و تشویق بدون در نظر گرفتن اصول و مبانی علمی آن که سال ها توسط متخصصین حوزه کودک مورد پژوهش و بررسی قرار گرفته است، نه تنها به رشد و سلامت روان فرزندانمان منجر نخواهد شد، بلکه احتمال ابتلا به بسیار از اختلالات روان شناختی از جمله میل افراطی به توجه و مهر طلبی را در آن ها، افزایش خواهد داد.

نویسنده : سرکار خانم رعنا قاسمی

روان شناس و مشاور خانواده، کودک و نوجوان

کارشناس ارشد مشاوره خانواده

دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی

اینستاگرام: Rana.pics

تلفن: ۰۹۱۲۳۰۴۰۱۹۹ (برای ارسال پیام و تعیین وقت مشاوره)


نویسنده مطلب adminchido